Na mijn opleiding in Roemenië heb ik OOTI gestudeerd aan de TU Eindhoven. Veel mensen van mijn generatie bij de universiteit gingen naar TASS, dat toen al bekend stond als een goede softwarespecialist. Maar dat was niet de enige reden. Ik wilde via TASS graag de Research en Development wereld leren kennen.

Op dit moment werk ik op een onafhankelijk onderzoeksinstituut op de campus van de TU Eindhoven. Ik houd me bezig met een project voor een bedrijf dat halfgeleiders vervaardigt. Industriële partners en partners uit de universitaire wereld werken in dit onderzoeksinstituut samen op het grensgebied tussen wetenschap en industrie. Het onderzoek staat in het teken van problemen die de industriële partners aandragen. Dat levert een win-win situatie op! Enerzijds krijgen de universitaire partners meer zicht op de praktische kanten van technische problemen. Anderzijds krijgen de industriële partners nieuwe ideeën vanuit een andere invalshoek. De kennis en ervaring die ik opdoe, kan ik later in productontwikkelingtrajecten bij klanten weer toepassen.

In dit werk ben je niet gebonden aan een bepaalde manier van denken en er is minder tijdsdruk. Je kunt eens een nachtje slapen over een probleem, dieper nadenken en ideeën verder uitwerken. Ik blijf overigens geïnteresseerd in de praktische kant: Bij alle research die ik verricht, stel ik me wel steeds de vraag wat ik er als TASS-er mee kan doen.

Kennisverspreiding wordt erg belangrijk gevonden bij TASS. Een goede zaak, vind ik. Je krijgt bijvoorbeeld verschillende kansen om presentaties te houden. Dat kunnen technische presentaties zijn. Maar ik heb ook wel eens een presentatie gehouden over de cultuurverschillen tussen Nederland en Roemenië, het land waar ik vandaan kom.

Het mooie aan TASS is het gevoel dat je deel uitmaakt van een bijzonder team, een soort Special Forces. Zo staat TASS ook bij klanten bekend. De sfeer binnen TASS bevalt me goed. Met ervaren mensen wissel je ideeën uit en van al die mensen leer je iets. Gezelligheid hoort er ook bij: ik neem graag deel aan de TASS-activiteiten buiten werktijd.

Ik ben begonnen als software engineer en heb o.a. gewerkt aan mens/machine-applicaties en “PDA-achtig” speelgoed voor meisjes. Daarna heb ik me als projectleider meer met projectmanagement bezig gehouden. Ik was verantwoordelijk voor de ontwikkeling en het onderhoud van een applicatie voor transfer van grote data bestanden. Vervolgens heb ik vier jaar als kwaliteitsmanager gewerkt en sinds vier jaar ben ik people manager.

TASS is een bedrijf waar je de vrijheid krijgt om je ambities waar te maken. Als kwaliteitsmanager kreeg ik de kans om anders naar bedrijfsprocessen te kijken. Toen ik het hele traject van ISO 1994 naar ISO 2001 had afgerond, vond ik het tijd voor een nieuwe uitdaging. Personeelsmanagement heeft me altijd al getrokken, ook in de tijd dat ik projectmanager was. Ik wil graag mensen begeleiden bij hun keuzes en hen enthousiast maken.

Naast de mensen trekt ook de techniek me zeer aan. Dat was ook één van de redenen om te stoppen als kwaliteitsmanager: Het stond allemaal te ver van de techniek af. Als people manager praat ik met de mensen ook over techniek. Ik wil graag zijdelings op de hoogte blijven van de embedded-wereld. Ik vind het nu eenmaal ontzettend leuk om bezig te zijn met de techniek achter consumentenproducten.

Tijdens mijn opleiding en werk als freelancer ontwikkelde ik vooral software voor PC’s. De schakeling tussen software en hardware vond en vind ik echter erg interessant. Dus wilde ik me verder verdiepen in embedded software. Ik heb bij verschillende bedrijven gesolliciteerd maar uiteindelijk gekozen voor TASS, voor mij nog steeds het walhalla voor embedded software. Momenteel werk ik voor een bedrijf dat consumentenelektronica ontwikkelt: van nieuwe verlichting tot afspeelapparatuur. In ons team van vijf mensen zijn we bezig met Digital Rights Management (DRM). Vergelijk het maar met OMA, Microsoft DRM en Fair Play. We ontwikkelen een demo: heel veelzijdig werk, waarin ik niet alleen als developer bezig ben.

Het leuke is dat elke werkdag er weer anders uitziet. Zo hebben wij voor het huidige project de laatste tijd veel brainstormsessies gehad. Gisteren begon de dag bijvoorbeeld met het in gebruik nemen van een nieuwe versie van het beheersysteem. Daarna had ik een brainstormsessie van drie uur. Tot slot heb ik gewerkt aan de gebruikersinterface van de demo. Dat het zo afwisselend zou zijn had ik niet gedacht. Het mooie is dat je bezig bent met de technologie van morgen. En dan ook nog eens op een gevarieerde manier. Bovendien kun je jezelf blijven ontwikkelen; als je een leuke cursus of opleiding ziet en je kunt aangeven waarom die nuttig is, is de kans groot dat je die kunt volgen. In de gesprekken met mijn TASS People Manager wordt trouwens ook bekeken of ik behoefte heb aan nieuwe opleiding- en ontwikkelingsmogelijkheden.

Binnenkort wil ik op mijn vakgebied de Masteropleiding gaan doen. Daarnaast sta ik voor de keuze: verdieping of verbreding. Ik heb nu tijdelijk voor verbreding gekozen, maar ik wil mij straks specialiseren. Je kunt je voorkeur kenbaar maken en daar wordt bij de keuze voor een opdracht zoveel mogelijk rekening mee gehouden.

TASS-ers zijn op een bepaalde manier met elkaar verbonden. Dat merk ik niet alleen als ik praat met collega's die ik al langer ken, maar ook als ik TASS-ers voor het eerst ontmoet. Het voelt als een hechte club, waar je op kunt bouwen. Ook het innovatieve karakter hoort bij het TASS-gevoel: je bent constant bezig met nieuwe technologie of nieuwe applicaties van bestaande technologie.

Bij TASS focussen we op professionaliteit en kwaliteit. Bovendien is werken bij TASS een mooie kans om veelzijdige ervaring op te doen, doordat je als TASS-er steeds bij verschillende bedrijven werkt. Nu werk ik voor een klant die Europese en nationale subsidies regelt voor andere bedrijfsonderdelen. Een hele verandering: ik heb nu eens weinig met software te maken, maar ben betrokken bij de technisch inhoudelijke definitie van research- en ontwikkelingsprojecten. Hoewel ik bij TASS ben begonnen als software engineer, ben ik daarna doorgegroeid tot software architect. Ook heb ik projectleiderfuncties vervuld.

Als je bij TASS de kansen benut die je krijgt, dan kun je jezelf enorm ontplooien. Zo ben ik naast het dagelijkse werk lid van de stuurgroep voor het speerpunt Hardware/Software Interfacing (HSI), coach ik studenten en geef ik workshops. HSI is een speerpunt van TASS: een specialisme waarmee we 'best of class' willen blijven en waarmee we ons nadrukkelijk willen profileren.

De dagen bij TASS zijn nimmer standaard.

Vandaag heb ik bijvoorbeeld overleg gevoerd over MRI-scanners en volgende week ben ik in Frankrijk voor een displayproject in de automotive branche. Ik heb veel overleg met collega's, niet in de zin van vergaderen, maar wel discussiëren: ik help collega's en zij helpen mij.

TASS denkt met je mee en helpt je ambities waar te maken.

Als je aangeeft dat je, je meer in management wilt verdiepen, dan wordt daar zoveel mogelijk rekening mee gehouden. Ik mag op dit moment de keuze voor operationeel management versus technische ontwikkeling nog open houden: dat is bepaald niet zo vanzelfsprekend. Ook heb ik onlangs mogen deelnemen aan een traject in het Management Development Center. Dat houdt in dat je intensief gecoacht wordt in je werk. Door zelfreflectie krijg je inzicht in je sterktes en zwaktes en wordt het je duidelijk hoe je in je carrière staat. TASS’er werken natuurlijk op verschillende locaties voor verschillende opdrachtgevers.

Ik denk dat er wel iets is wat ons bindt. Voor mij en mijn collega's geldt: een TASS-er gaat voor kwaliteit en professionaliteit. Hij wil trots kunnen zijn op zijn werk en is tevreden als hij een succesvolle bijdrage heeft kunnen leveren.